Nieśmiałość i alkohol
Nieśmiałość i alkohol są często połączone. W Stanach Zjednoczonych jest dziewięć milionów alkoholików. Jedna osoba na pięć mieszka z kimś, kto pije za dużo i robi to co najmniej od dziesięciu lat. Często winą za ten wysoki wskaźnik alkoholizmu obarczamy nasze pełne lęku czasy. Jednak we wszystŹkich epokach ludzie z bardzo różnych kultur próbowali zmienić wewnętrzne przeżycia i zewnętrzną rzeczywistość za pomocą zmieŹniających nastrój, przynoszących przyjemność napojów odurzająŹcych. Niektórzy znawcy twierdzą, że potrzeby osoby nieśmiałej - poŹtrzeba przezwyciężenia uczucia nieprzystosowania, potrzeba akceptacji, bycia częścią grupy - mogą być bezpośrednio związane z piciem i często z alkoholizmem. Nieśmiali nastolatkowie często zaczynają pić, żeby podporządŹkować się presji społecznej rówieśników. Pragną być zaakceptowani jako członkowie grupy i próbują osiągnąć to w ten sposób, że w ogóle się od niej nie różnią. Dla dorosłego zawieranie nowych przyjaźni nigdy nie jest łatwe - dla nieśmiałego alkoholika staje się niemożliwe bez kilku solidnych dawek alkoholu. Osoby nieśmiałe z poważnymi problemami osobistymi, takimi jak alkoholizm, niechętnie proszą innych o pomoc. Żeby poprosić o pomoc, trzeba choć w minimalnym stopniu posiadać umiejętności społeczne, realistyczną samoocenę, wykazać się asertywnością i przyznać się do tego, że jest się innym lub w jakiś sposób bezradnym. Wszystkie wymienione tu warunki to typowe problemy osób chronicznie nieŹśmiałych, które prawdopodobnie przeszkodzą im w skorzystaniu z dostępnych sposobów ratunku.