Dlaczego jest się nieśmiałym?
Wielu psychologów, psychiatrów, socjologów i innych badaczy próbowało zrozumieć złożone doświadczenie nieśmiałości. W ich barŹdzo różnych odpowiedziach na pytanie "Dlaczego jest się nieśmiałym?" można znaleźć szeroki wachlarz wyjaśnień: -badacze osobowości są przekonani, że nieśmiałość jest cechą odziedziczoną, podobnie jak inteligencja, czy wzrost; -behawioryści sądzą, że osoby nieśmiałe po prostu nie przyswoiły sobie umiejętności społecznych niezbędnych w kontaktach z innymi ludźmi; -psychoanalitycy twierdzą, że nieśmiałość jest zaledwie symŹptomem, uświadomionym przejawem nie uświadamianych konfliktów szalejących głęboko w psychice; -socjologowie i niektórzy psychologowie dziecięcy uważają, że nieśmiałość należy rozważać w kategoriach programowania społeczŹnego - warunki życia w społeczeństwie sprawiają, że wielu z nas staje się nieśmiałymi; -psychologowie społeczni sugerują, że początkiem nieśmiałości jest tylko i wyłącznie skromna etykieta "nieśmiały". "Jestem nieśmiały, bo tak o sobie mówię, lub inni ludzie tak mnie nazywają". Z pewnością, tych pięć koncepcji w żadnym razie nie wyczerpuŹje wszystkich możliwości - pewien pisarz ma na przykład dość niezwykłą teorię, według której ludzie są nieśmiali z powodu swoich nieskończonych aspiracji bycia bogatymi. Każda z tych konŹcepcji może jednak sporo wnieść do naszego rozumienia nieśmiaŹłości.